ورق بی تار و پود گشنه
نمانده قدرت حرکت
بر انگشتان پر تاول
ولی در دل هیاهویست
پر از حرف است
ولی مجکوم خاموشیست
لبانم دوخته در هم
و انگشتان خشکیده
نگاهم ساکت و سرد است
به سوی روبرو خشک است
نگاهم کن تو می تونی
بخونی با نگات
فریاد قلبم را
تو می تونی
بخون تا قبل خاموشی
که شمع قلب
در حال جنگ طوفان است
تو می تونی بخوان من را....
نگاه زیبای تورا خورشید تابان نداره
تو خلوت تنهایی هام امید بودنم تویی
تو عشق رویایی من تا آخر دنیا بمون
به پای تنهایی من نذار که بی تو بمونم
تو دنیای دلواپسی با یاد تو سر می کنم
اگه یه روز نبینمت دنیا را داغون می کنم
ناز نگاه تورو من تا به ابد من مشتریم
بزار همه دنیا بگن اینا چقدر با هم ست اند
از این زمین از این زمون
یه کم برام برام گریه بکن
بشور غبار قلبمو
هوا همش ابریه و
دلم مث کویر خشک
کاشکی یه روز بباری تو
زنده کنی خزونمو
زمین دیگه تحملش
از وزن حسته شده
می خواد که تنهاش بذارم
تنها غمش پای منه
می خوام برم تو آسمون
دور از زمین پیش خدا
از آدما خسته شده
تنها و پر بسته شدم
کاشکی یه رور خوابم
کوه یه دنیا خستگی
روی چشام سنگینه و
دیگه نمی خوام ببینم
آینده بی حاصلو...
آره من زدم زیر قول هام... اما خیلی زخم زبون جاش خوردم... اینجا من بیشتر خوردم!
آره من زدم حرمت ها رو شکستم اما تو جاش زدی شخصیتمو شکستی! اینجا هم یکی به نفع تو
آره من زدم دلت رو شکستم اما تو جاش شیشه عمرمو شکستی! اینم یکی دیگه!
بشمارم زیاد میشه!
پیش همه گفتم زدم! پیش تو میگم که خوردم!
اما به کسی نگو!
یه ارزن غرور مونده اینو ببخش به ما...
صورتم از گریه خیسه دیگه کار من تمومه
همه جا صدای جیغه چیزی نیست خوابی عمیقه
روی دستای غریبم جای بوسه های تیغه
شاید این فقط همش یه شاید این فقط سرابه
ای خدا برس به دادم زندگیم نقش بر آبه
همه جا صدای جیغه چیزی نیست خوابی عمیقه
روی دستای غریبم جای بوسه های تیغه
عکس چشمات پیش رومه بغض عشقت تو گلومه
صورتم از گریه خیسه دیگه کار من تمومه
نمیدونی چی کشیدم جز تو هیچی رو ندیدم
اگه باورم نداری بیا رگ هامو بریدم
منو این غروب غم وار پلک خیس و غم تکرار
زجر این خاطره های تا نخورده روی دیوار
منو این اتاق خلوت منو تنهایی و غربت
منو این هوای ابری منو تو اما به ندرت
عکس چشمات پیش رومه بغض عشقت تو گلومه
صورتم از گریه خیسه دیگه کار من تمومه
نمیدونی چی کشیدم جز تو هیچی رو ندیدم
اگه باورم نداری بیا رگ هامو بریدم
بهم راحت بگو میری حالا که سرده رویا هام
نمی دونم کجا بود که دلت را دادی دست اون
خودت خورشید شدی بی من منم دلتنگی بارون
یه بار فکر منم کن که دلم داغون داغونه
تو میری عاقبت با اون که دستام خالی میمونه
دلم بشکنه حرفی نیست فقط کاش لایقت باشه
میرم از قلب تو بیرون که عشقش تو دلت جا شه
دلم بشکنه حرفی نیست اگه تو یار و همراشی
ولی میشد بمونی و کمی هم عاشقم باشی
نمی دونم کجا بود که دلت را دادی دست اون
خودت خورشید شدی بی من منم دلتنگی بارون
همه فکرش شده چشمات گاهی دستاتو میگره
یه وقت تنهاش نزاری که مث من میشه میمیره
دلم بشکنه حرفی نیست فقط کاش لایقت باشه
میرم از قلب تو بیرون که عشقش تو دلت جا شه
که حالا تنها تر از قبل این طرف اینور دنیام
اومدم یه جای دیگه نیمه ی دیگم
می بینی درد تو شعرام قصه نیست هر چی که می گم
توی آسمون غربت یه ستاره هم ندارم
نشده شبها دل خوش چشمامو روی هم بزارم
هرکسی اومد سراغم دو سه روزی هم دمم شد
ولی با یه عشق تازه رفت و باعث غمم شد
من ازش آسمون آبی نخواستم
من ازش شبهای مهتابی نخواستم
من فقط خواستم ازش یه دل ساده
دلی هیچکی اونو به من نداده
من ازش آسمون آبی نخواستم
من ازش شبهای مهتابی نخواستم
من فقط خواستم ازش یه دل ساده
دلی هیچکی اونو به من نداده
وانمود کردم به همه که دیگه اشتیاقی نیست واسه دوباره دیدنت
یه جور نشون دادم که من یه اتفاق عادی بود همون دو تا درد دلم واسه خودش زیادی بود
یه جوری گفتم که همه می گن بی عاطفه می گن که حرف امروزت با دیروزت مخالفه
اما شبا یواشکی وقتی هیچکی نیست پیشم گوشی مو روشن می کنم به عکس تو خیره می شم
دیگه منم و غربت اشکای بی امون من به کی بگم دیوونتم به کی بگم تنگه دلم
اما شبا یواشکی وقتی هیچکی نیست پیشم گوشی مو روشن می کنم به عکس تو خیره می شم
دیگه منم و غربت اشکای بی امون من به کی بگم دیوونتم به کی بگم تنگه دلم
مدتیه عوض شدم انگار یه آدم دیگم هرکی می پرسه یادشی دارم بهش دروغ می گم
دلم نمی خواد هیچکسی بدونه از غمم همین غرور لعنتی تو را جدا کرده ازم
هیچکی خبر نداره از دقیقه های غربتم اینجوری وانمود شده که بی تو خیلی راحتم
اما شبا یواشکی وقتی هیچکی نیست پیشم گوشی مو روشن می کنم به عکس تو خیره می شم
دیگه منم و غربت اشکای بی امون من به کی بگم دیوونتم به کی بگم تنگه دلم
اما شبا یواشکی وقتی هیچکی نیست پیشم گوشی مو روشن می کنم به عکس تو خیره می شم
دیگه منم و غربت اشکای بی امون من به کی بگم دیوونتم به کی بگم تنگه دلم
خورشیدو روشن کن تنهایی مو کم کن
پیشم بیا کم کم از سایه می ترسم
درداما درمون کن آوازو آسون کن
غمگین غمگین ام یه بغض سنگینم
تنها تر از مهتاب رو حامه ی مرداب
دست تو پیدا نیست عطر تو اینجا نیست
نه من نمیتونم بی تو نمی مونم
دور از تو خواب من خواب پریشون شد
قناری تنها موند پروانه ویرون شد!
آه ای پری برگرد تو برزخ افتادم
برس به فریادم برس به فریاد....