بگذارید بروم

از این اتاق! از این خانه! از این شهر! از این دیار!

از این روزگاری تکراری فرار می کنم

روزی به جایی می روم که روز هایش پر رنگ تر باشد

می روم جایی که زمینش سیاه نباشد و آسمانش خاکستری

دلتنگ رنگ ها گشته ام

دلم هوای خنک می خواهد

حس نفس کشیدن عمیق

از این اتاق بی روح

از این اطرافیان بی صدا

از این روزای تکرای

گریزان گشته ام...